1. "Pisanie"

Pisać, czy nie pisać, oto jest pytanie? 
Pisanie jest proste, trudniejsze czytanie. 

Gdy masz głowę pełną od myśli nadętych 
Chciałbyś je wypluwać w swoich tekstach mętnych. 

Jak już coś się skleci i wklepie w komputer 
Rusza tekst w świat wielki przez domowy ruter. 

Nie wie autor nawet, gdzie on powędruje, 
Gdy go ktoś przeczyta, to wówczas lajkuje.  

Innym razem zrażony mnogością literek 
Odpuszcza czytanie idąc na spacerek. 

Nawet taki spacer dobry jest dla zdrowia, 
Można tam z pół kilo zrzucić z swego tułowia. 

A gdy wróci człowiek szczęśliwy do domu 
I zje czekoladę w kącie, po kryjomu, 

Wtedy ma wyrzuty swojego sumienia, 
Że ma słabą wolę i nic się nie zmienia.  

Siada znowu smutny, lub wręcz załamany, 
I odpala sprzętów domowych ekrany. 

Telewizor, smartfon oraz nowy laptop, 
I tak siedzi i patrzy w ich szkiełka non stop. 

Zerknie raz na filmik, skrobnie sms'a, 
Potem sprawdzi pocztę i wejdzie na fejsa. 

Tam trafi na tekścik z literek mnogością, 
I go już przeczyta z wielką ciekawością. 

Gdy mu się spodoba to da znowu lajka, 
I tak się zamyka tego wiersza bajka. 

Bo morał z niej taki sobie wymyśliłem,  
Może powiem raczej, że go wręcz wyśniłem, 

Że jak ktoś coś pisze, raz lepiej raz gorzej, 
To przeczytać warto, dla twórczości owej.

-Jaro-