3. "Przed-lato"

"Przed-zima" deszczem, wiatrem i słotą 

Pożera jesień, polską i złotą

Każdy dzień martwy, szary, ponury

Z nieba nie nikną wcale już chmury

Drzewa ze złota ogołocone

I przez orkany okaleczone

Słowiki piosnek nie podśpiewują

W kruki i wrony wnet się zmutują

Brakuje ciepła, promieni słońca

No i depresji nie widać końca

Robi się w sercu pustka i smutek

I zgadnąć można tego już skutek

Choroby do nas się wybierają

Ludzie wzajemnie się zarażają

Letnią woń trawy oraz lawendy

Wygryza czosnek, imbiru pędy

Zamiast sandałów są dziś kalosze

I ciepłe kapcie, których nie znoszę

Kominek skwierczy ciepłym pomrukiem

Raz po raz warknie, lub strzeli z hukiem

Można by teraz tak jak niedźwiedzie

Udać się w podróż, tam gdzie sen wiedzie

Przez łąki, lasy, pola pszenicy

Do wnętrza lata, jego źrenicy

Bo komu lato przeszkadzać może

Chyba bałwanom, co stoją na dworze

Ciepło od zimna już dzisiaj wybieram

I zmianę czasu na letni popieram  

Lecz wiem, że moje tego zachcianki 

Można zakopać gdzieś do lepianki

Bo zanim lato do nas zawita

Jeszcze się zima z nami przywita

Lecz na jej skraju całkiem radosna

Tuż przed mym latem będzie "przed-wiosna"

A wiosna to już prawie "przed-lato"

Więc można przystać już nawet na to

By w okres długi do tego czasu

Nie robić nadto wiele hałasu

Tylko cichutko przeczekać zimę

By potem w lata wkroczyć krainę

Pławić się w błogim ciepła niebycie

Spędzić w tym stanie całe swe życie

-Jaro-