5. "Śnieżynki"


Białe kruszynki spadają z nieba 
Są ich miliony, co jedna to inna
Te arcydzieła podziwiać trzeba 
Bo każda z nich jest taka niewinna                                          
Tak jak modelki na mody pokazie 
Mają pięć minut by zaistnieć w świecie 
Również i one nieśmiało na razie 
Żeglują na wietrze tworząc zamiecie 


Ten pokaz gracji, wdzięku i lekkości
Niczym w balecie na scenie opery
Upaja magią skromnej piękności
Ciekawi widzów, jak w dzień premiery


Co za artysta miał taką wenę
By tyle wzorów zaprojektować
Każda jest cudem, lecz na ocenę
Trudno się skusić lub zdecydować


Lecz gdy swą podróż z nieba zakończą
I spoczną razem na białym dywanie
Czekają w ciszy i niepewności
Co też się z nimi niedługo stanie



Część się zamieni w pulchnego bałwana
Który ucieszy dzieci zasmucone
Inne już znikną od samego rana
Przez stróża miotłą szybko zamiecione



Tak samo w życiu bywa bardzo różnie
Los jest raz szorstki i niesprawiedliwy
Ale się zdarza, że tą szarą próżnię
Ozłaca szczęściem jak Pan litościwy



Trzeba brać życie pełnymi garściami
Lecz także dawać co mamy dobrego
Bo my jesteśmy tylko Śnieżynkami
Żyjemy chwilę pośród dnia mroźnego



-Jaro-

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

10. "Wakacje"

Tegoroczne wakacje wyjątkowe były  W Bośni się zaczęły i tam też skończyły  Ale w międzyczasie resztę swych wakacji  Spędziliśmy jeszcze w cudownej Chorwacji   To tyle już wstępu moich opowieści  Teraz czas na szczegóły, oraz więcej treści  Jechaliśmy przez góry, lasy i doliny  Celem naszym był Mostar, bardzo urokliwy   Słynie on z zabytków przepięknych po prostu  Lecz wszyscy turyści wypatrują Mostu   Jest on bardzo Stary i bardzo uroczy A jego dostojność każdego zaskoczy   Są tam też meczety wraz z minaretami Z których śpiewy modłów słychać wieczorami  Na drugi dzień wcześnie, tak z samego rana  Oddaliśmy się pasji okolic zwiedzania   Do Blagaja najpierw więc pojechaliśmy  Tam klasztor Derwiszów też podziwialiśmy  Nad nim wielka góra z niedużą jaskinią  Z której potok Buna wypływa szczeliną  Potem był Počitelj w okolicy znany  Przez ws...
Czytaj więcej

13. "Polskie legendy" cz. 2 "Zaczarowane gołębie w Krakowie"

Wiele lat temu w mieście Krakowie  Książę koronę chciał mieć na głowie  Imię miał zacne, lecz Henryk Prawy  Uwielbiał raczej huczne zabawy  Aby kariery swej drogę skrócić  Papieża złotem zechciał przekupić By ten go poparł swym majestatem A on zostanie królem już latem  By monet szybko uzbierać dużo  Przed czekającą go długą podróżą   Wiedźmę krakowską książę wynajął  By ktoś się złota zbieraniem zajął  Ona kompanów księcia zebrała  I wnet w gołębie pozamieniała  Kościół Mariacki dziobać wciąż miały  A z murów będą pieniądze spadały  Trzy wozy złota Henryk uzbierał  Do Watykanu wnet się wybierał  Wiedźma przed drogą mu obiecała  Że gdy powróci, drużyna cała  Z gołębi w ludzi się pozamienia  I wróci do służby królowi służenia  Lecz Henryk szybko przed drogi kresem  Przehulał skarby i to z kretesem  Do grodu swego nigdy nie wrócił...
Czytaj więcej

16. "Dziwny Świat"

Być albo mieć, odwieczne pytanie człowieka  Szlachetniej jest być, lecz bez mieć jaki los na tym świecie nas czeka...  Ideały, wiara, marzenia, rdzewieją w kwaśnych deszczach życia  Obdarte z godności, w głębi duszy szukają ukrycia Fałsz, zawiść, zazdrość, w piękne szaty ubrane  Prawda, szczerość, uczciwość, w konspiracji głęboko schowane Co jest dobrem, co złem, tego rozróżnić nie sposób  Autorytety w proch starte, nie ma już wielu uczciwych osób Błędnik duszy zwariował na karuzeli obłudy  Wartości legły w gruzach, wdeptane w ulicy brudy Tolerancja i szacunek benzyną są oblewane I codziennie od nowa notorycznie podpalane  Nienawiści strumyki w nurcie rzeki ku morzu płyną  Zatruwając kwitnące łąki swego jadu śliną Co się dzieje z tym światem, gdzie się toczy ta ziemska kula  Czy można to zatrzymać, zawrócić, gdy wiatr w twarz wciąż hula Czy nie lepsza...
Czytaj więcej