7. "Tradycja"


Świąteczny obrus bielą stół otula 
Zielona choinka prezentów pilnuje 
Za oknem wicher wraz ze śniegiem hula 
Zaspy z świeżego puchu usypuje 


Aromat potraw nozdrza miło pieści 
Apetyt wzmaga już wśród wszystkich gości 
Na stole pełno, ledwo co się mieści 
Jest ciepło, miło i dużo radości 


Tradycja mówi o jednym nakryciu 
Dla kogoś, kto w Wieczór znienacka zapuka 
Lecz zawsze jest puste, i stoi w ukryciu 
Czeka samotnie, aż ktoś je odszuka 


Zwyczaje w Wigilię niczym dogmat sztywne 
Nikt nie śmie zmienić niczego na jotę 
Tym bardziej by było bardzo to dziwne 
Gdyby w drzwiach ujrzeć samotną istotę 


A dzielić się trzeba, tak obyczaj każe 
Bo nigdy nie wiemy co nas spotka w życiu 
Dziś mamy wszystkiego dostatek, w nadmiarze 
A może zły los gdzieś czyha w ukryciu 


Lecz zadość Tradycji uczynić możemy 
Dzieląc się tylko tym, co tak nam zbywa 
Oddając PROCENT bardzo pomożemy 
A w pustym nakryciu niech miłość ożywa

-Jaro-

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

10. "Wakacje"

Tegoroczne wakacje wyjątkowe były  W Bośni się zaczęły i tam też skończyły  Ale w międzyczasie resztę swych wakacji  Spędziliśmy jeszcze w cudownej Chorwacji   To tyle już wstępu moich opowieści  Teraz czas na szczegóły, oraz więcej treści  Jechaliśmy przez góry, lasy i doliny  Celem naszym był Mostar, bardzo urokliwy   Słynie on z zabytków przepięknych po prostu  Lecz wszyscy turyści wypatrują Mostu   Jest on bardzo Stary i bardzo uroczy A jego dostojność każdego zaskoczy   Są tam też meczety wraz z minaretami Z których śpiewy modłów słychać wieczorami  Na drugi dzień wcześnie, tak z samego rana  Oddaliśmy się pasji okolic zwiedzania   Do Blagaja najpierw więc pojechaliśmy  Tam klasztor Derwiszów też podziwialiśmy  Nad nim wielka góra z niedużą jaskinią  Z której potok Buna wypływa szczeliną  Potem był Počitelj w okolicy znany  Przez ws...
Czytaj więcej

13. "Polskie legendy" cz. 2 "Zaczarowane gołębie w Krakowie"

Wiele lat temu w mieście Krakowie  Książę koronę chciał mieć na głowie  Imię miał zacne, lecz Henryk Prawy  Uwielbiał raczej huczne zabawy  Aby kariery swej drogę skrócić  Papieża złotem zechciał przekupić By ten go poparł swym majestatem A on zostanie królem już latem  By monet szybko uzbierać dużo  Przed czekającą go długą podróżą   Wiedźmę krakowską książę wynajął  By ktoś się złota zbieraniem zajął  Ona kompanów księcia zebrała  I wnet w gołębie pozamieniała  Kościół Mariacki dziobać wciąż miały  A z murów będą pieniądze spadały  Trzy wozy złota Henryk uzbierał  Do Watykanu wnet się wybierał  Wiedźma przed drogą mu obiecała  Że gdy powróci, drużyna cała  Z gołębi w ludzi się pozamienia  I wróci do służby królowi służenia  Lecz Henryk szybko przed drogi kresem  Przehulał skarby i to z kretesem  Do grodu swego nigdy nie wrócił...
Czytaj więcej

16. "Dziwny Świat"

Być albo mieć, odwieczne pytanie człowieka  Szlachetniej jest być, lecz bez mieć jaki los na tym świecie nas czeka...  Ideały, wiara, marzenia, rdzewieją w kwaśnych deszczach życia  Obdarte z godności, w głębi duszy szukają ukrycia Fałsz, zawiść, zazdrość, w piękne szaty ubrane  Prawda, szczerość, uczciwość, w konspiracji głęboko schowane Co jest dobrem, co złem, tego rozróżnić nie sposób  Autorytety w proch starte, nie ma już wielu uczciwych osób Błędnik duszy zwariował na karuzeli obłudy  Wartości legły w gruzach, wdeptane w ulicy brudy Tolerancja i szacunek benzyną są oblewane I codziennie od nowa notorycznie podpalane  Nienawiści strumyki w nurcie rzeki ku morzu płyną  Zatruwając kwitnące łąki swego jadu śliną Co się dzieje z tym światem, gdzie się toczy ta ziemska kula  Czy można to zatrzymać, zawrócić, gdy wiatr w twarz wciąż hula Czy nie lepsza...
Czytaj więcej