9. "Korcula"

Dzisiejszy odcinek, w ramach "Dobrej zmiany" 

Napiszę Wam wierszem, trochę dla odmiany

Tylko, że ja nie wiem, czy się on spodoba
Lecz gdyby tak było, to dla mnie nagroda

Czas więc sklecić rymów kilka w tym temacie
Bo ja tu nawijam, a Wy tam czekacie

Jest w Chorwacji miasto przecudnej urody
Jego mury obronne rosną prosto z wody

Ma liczne zabytki, urocze uliczki
Gdy je tak podziwiam, ściskam aż policzki

Można usiąść w kawiarni, tuż przy grubym murze
Pijąc kawę planować kolejne podróże

Można spacerować jego uliczkami
Albo robić zdjęcia między armatami

Widok wręcz obłędny roztacza się wkoło
Na górę Eliasza, wielką, całkiem "gołą"

Gdy po stromych schodach zejdziemy do wody
W cudnym Adriatyku zaznamy ochłody

Można się wykąpać, lub zamoczyć nogi
Bo upał potrafi bywać tutaj "srogi" 

Trzeba też napisać, choć to pewnie wiecie
Że to miasto znane jest na całym świecie

Bo tu ponoć właśnie kilka wieków temu
Urodził się człowiek znany wręcz każdemu

Na świat przyszedł podróżnik, Marco Polo zwany
Był za swe wyprawy bardzo podziwiany

Na pamiątkę podróży oraz odkryć wielu
Stworzono w tym mieście też jego muzeum

To miasto ma urok, czar, klimat i magię
Co w nim najpiękniejsze, tego nikt nie zgadnie

Jest kilka kościołów i małych kapliczek
Sklepów z pamiątkami nawet już nie zliczę

Jest wiele kamienic, ozdobionych pięknie
Na ich widok każde twarde serce zmięknie

W uroczych zaułkach zaznasz spokój błogi
W cieniu lubią leżeć tam też czworonogi

Są też słynne schody, lecz tłum zawsze duży
Każdy chce mieć fotkę, z tej cudnej podróży

W porcie zaś okręty, promy oraz jachty
Prężą swe kadłuby oraz żagli płachty

Czy ktoś zna to miasto, które mur otula...
Ja je pokochałem, a zwie się... Korčula

-Jaro-