19. "Polskie legendy" cz. 7 "Szwedzki stół w Zamościu"

Owa legenda choć niezbyt znana
Dzisiaj przeze mnie opowiedziana

Chociaż rozkręca się dość powoli
Swym zakończeniem Was zadowoli

W czasach "potopu" akcja się toczy
Król Karol Gustaw przez Polskę kroczył

Lecz pod Zamościem armię zatrzymał
Bo Jan Zamoyski atak powstrzymał

Nic nie pomogły miasta ostrzały
Mury nie drgnęły, gród został cały

Król szwedzki posłów wysłał do Jana
By on swój zamek poddał do rana

Lecz władca miasta nie miał zamiaru
Składać Szwedowi takiego daru

Głowił się Gustaw jak twierdzę zdobyć
I z oblężenia wojska wydobyć

I wtedy podstęp wymyślił taki
Że się wycofa, jak polskie raki

Ale w uznaniu obrońców męstwa
Chce zjeść w tym zamku ucztę zwycięstwa

Mądry Zamoyski rozgryzł knowanie
Że gdy w swym zamku wyprawi śniadanie

Szwedzcy najeźdźcy zamiast posiłku
Zdobędą zamek, już bez wysiłku

Więc na to sposób znalazł sprytniejszy
W swoim zamyśle nawet śmieszniejszy

By nie uwłaczać swej gościnności
Rozkazał stawić stoły dla gości

Lecz nie wśród swoich dzielnych kompanów
Ale pod murem, wśród trawy łanów

Obrońcy mieli stoły na murach
By nad Szwedami górować
"w chmurach"

Picie i jadło równe zaś było
Bardzo wykwintne, smaczne, aż miło

Lecz fortel Jana wnet ujawniono
Bo Szwedom krzeseł nie postawiono

Jedli więc swoje potrawy stojąc
Trochę się o reputację bojąc

Od tego czasu takie jedzenie
Stało się nawet znane szalenie

Jak się nazywa zapewne wiecie
Szwedzkim się stołem zowie na świecie

-Jaro-

•